jak mawia profesor
Ziemia to mała błękitna kula u nogi
co czepia się jej
i nie daje strzepnąć
coś w tym jest
myśli Marcjanna
zbiera kubki ze stołu
i segreguje odpady z obiadu
Ziemia jest małą kulą u nogi?
teraz kiedy nie sięga nas jej grawitacja
a wiadomości spływają do nas
z piętnastominutowym opóźnieniem
i można udawać że nie dotarły
z powodu burz magnetycznych
można zerwać sznur powiązań
oderwać się od układu
przez chwilę być wolnym
jak nic we Wszechświecie
ale ta kula u nogi
19.01.2026
¡Arriba! (w górę!)
czy każdy kierunek jest równouprawniony
wśród tylu układów współrzędnych
lecimy w górę bo tam unosi się ciepło
a góra jest zawsze dalej od wielkiej masy
Speedy Gonzales mija nas raz na sto minut
powracając ze świstem z jednej i tej samej strony
co się zaś tyczy szybkich neutronów
istnieje pewna dość stara legenda
kiedy speedy gonzales pierwszy raz
trafił w naszą stację kosmiczną
w akcie zderzenia wydzieliła się energia
i doszło do emisji neutronów
a wtedy one odbite od tarczy
trafiły w nowotwór na ziemi
coś obumarło zbutwiało
pierwszy raz wydarzył się cud
co się zaś tyczy szybkich neutronów
kiedyś przyjdzie ta chwila
zobaczysz całe życie chociaż od tyłu
przyspieszone jak neutrony
w szpitalnym akceleratorze
19.01.2026 / 11.06.2026
raz dwa trzy cztery maszerują oddychają równo w rządkach
na ich epoletach ptasie ordery i zacieki słonego potu
jest czas na sen w dawkach minimalnych są ćwiczenia
poranne ponocne i powieczorne są bezczasy na refleksję
po piachu betonie po trawie po zamarzniętej ziemi
biegają serca twarde utwardzone do śmierci na kość
powstań padnij gotuj strzelaj zdaj wieczorny raport
nieważne jakie masz zdanie o oficerach i generale
gruntowne przeszkolenie i codzienna musztra
puszki z jedzeniem i pobudka przed świtem
służba nocna i patrol we dnie nieparzyste ze szczęściem
kolega powiesił na pasku miał wytatuowane się
Marcjanna odmawia służbie służbom
trafia pod opiekę matki przełożonej nauki
jak gruszki w popiele obiecują jej tytuły
inżynier brzmi skromnie choć przyszłościowo
zszczepia więc atomy rośnie i pięknieje
to pożegnanie nigdy nie nastąpi
dopóki Marcjanna nie wróci na Ziemię
a nie wróci
to pożegnanie wisi i drży w powietrzu
ale nie stanie się ciałem
dopóki nie wróci
choć ma do kogo
jeśli lecieć
wystarczająco szybko
możesz cofnąć czas
możesz być w jego
ulubionym punkcie
i trwać w nim tak długo
jak zechcesz
dopóki nie wrócisz
do siebie
Czy Marija Garsija leci z nami
Czemu ona jedna
nie dostała się na pokład promu
choć tańczyła na stole kantyny NASA
bądźmy dla niej uprzejmi
jest zdruzgotana
Marija Garsija
nie poleci na Marsa
poleci na dno
Czy dziewczyna z Caracas
nosi w sobie przyszłość kraju
czy biegnie pod prąd
woli swego ojca
czy to ona zgubiła zarodki
nieznanego żołnierza
i nasiona nowych roślin
rozsypując je po pustynnej glebie
szarych papierów
na papierze miała być
pierwszą wojowniczką
kosmosu
tymczasem leży na podłodze
starej altanki wuja
widzi przez okno Betelgezę
i roni ciepłe łzy
nie płacz Marijo
nie płacz Garsijo
nie płacz dziewczyno
tylko ruszaj
i żyj
